blog | werkgroep caraïbische letteren
Categorie: Gezondheid(szorg)

Dubbel feest met sikkelcelziekte

Hevige pijnaanvallen, waar nog geen medicijn tegen is, komen voor bij mensen die lijden aan sikkelcelziekte. De uit Afrika afkomstige ziekte treft vooral de negroïde bevolking van de Cariben. Om bekendheid te krijgen voor sikkelcelziekte schreef Chantal Cooper er een kinderboek over, Dubbel feest, dat 11 oktober wordt aangeboden aan de Curaçaose kinderen die drager zijn van deze ziekte. Ook spraken we met dokter Muskiet, als kinderarts verbonden aan het Sehos. lees verder…

Lege handen lege buik; Ruimte geven aan verdriet

door Marieke Visser

Een boek over rouw bij doodgeboorte. Geschreven door een jonge vrouw die, samen met haar partner, in Suriname, vrij recent hun eerste kind op deze wijze verloor. ‘Vind je het niet moeilijk om zo een boek te bespreken?’ vroeg iemand mij. Mijn man en ik zijn ons eerste kind in 2001 aan wiegendood verloren. Dylan was vier en een halve maand toen hij overleed. Nee, ik vond het niet moeilijk om Lege handen lege buik te lezen. Natuurlijk is het heel verdrietig en is het een verhaal waarvan iedereen wil dat het niet verteld had hoeven worden. Maar ik ben Annegriet Wijchers ontzettend dankbaar dat ze Lege handen lege buik heeft geschreven; het is heel hard nodig in ons land dat er meer gepraat (en geluisterd!) wordt, ook als het om moeilijke zaken zoals dood, rouw en verdriet gaat. lees verder…

The Vegetarian Revolution

De kleindochter van de wereldberoemde Che Guevara treedt een beetje in de revolutionaire voetsporen van haar opa, maar dan geweldloos. De 24-jarige Lydia Guevara start samen met PETA haar eigen revolutie, maar dan voor de dieren. lees verder…

Onduidelijkheid over assistentie Nederland bij Zika-onderzoek

Er heerst nogal veel onduidelijkheid rond de komst naar Suriname van een team van medische onderzoekers van het Erasmus Medical Center (Erasmus MC) uit Nederland om het Academisch Ziekenhuis Paramaribo (AZP) te helpen bij onderzoek naar het Zika-virus. Hoewel Nederlandse media, waaronder NOS, bekend maakte dat de onderzoekers van het Erasmus MC al maandag op het vliegtuig zijn gestapt richting Suriname, zijn de gezondheidsautoriteiten in Suriname nergens van op de hoogte. De West deed navraag bij het ministerie van Volksgezondheid en het AZP, maar die blijken niet op de hoogte te zijn van de komst van het medisch onderzoeksteam. lees verder…

Moeders met een groot achterste leveren intelligentere kinderen op

Vet in het achterste en de dijen is de ‘bouwsteen’ voor de hersenen van baby’s

Wist je dat vrouwen door hun genen gevoeliger voor vet zijn dan mannen? Miljoenen vrouwen over de hele wereld ergeren zich aan dit feit. Volgens een bericht in The Sunday Times hebben wetenschappers ontdekt dat de ontwikkeling van de hersenen van baby’s afhankelijk is van vetvoorraden die rechtstreeks van de dijen en het achterste van hun moeder komt. De hoeveelheid vet die in deze lichaamsdelen is opgeslagen is ook direct van invloed op de intelligentie van een kind. Onderzoekers van de University of Pittsburgh kwamen tot deze conclusie in een onderzoek dat in het jaar 2007 gepubliceerd werd. lees verder…

Interactieve lezing ‘Seksualiteit en Gezondheid’

‘Seksualiteit en Gezondheid’, dat is de titel van een interactieve lezing die wordt gehouden op zondag 28 juni in de Congreshal in Paramaribo. lees verder…

Ricky Stutgard wil minister Volksgezondheid worden

Paramaribo – Levensmiddelentechnoloog Ricky Stutgard, heeft ambities om minister van Volksgezondheid te worden. Stutgard is actief in de politiek via DOE. Stutgard heeft zich bijna 20 jaren actief beziggehouden met voorlichting binnen de gezondheidsector. lees verder…

Nieuwe bobi’s

door Nina Jurna

Mijn oppas Fatima kan haar geluk niet op. Voor veertien februari heeft ze vrij gevraagd. Die dag gaat haar dochter namelijk onder het mes. Een valentijnscadeautje van haar nieuwe vriend: grotere bobi’s. Brazilië is land nummer 1 als het gaat om de goedkoopste, beste en meest uitgevoerde cosmetische operaties. Voor nog geen 1.500 Amerikaanse dollar koop je al een paar grotere borsten. Met een gebaar waarmee ze de omvang van de toekomstige goedgevulde siliconenborsten, van haar dochter nabootst wordt duidelijk dat er echt wel een paar maten bij zullen komen. Zelf was het me niet direct opgevallen dat dochterlief niet zoveel had, maar nu het bijna zover is wil ik er ook alles over weten.

Het was me al duidelijk dat je lichaam verbouwen in Brazilië de gewoonste zaak van de wereld is. Net zo normaal als naar de kapper of de schoonheidssalon gaan. Niemand schaamt zich ervoor. Het stikt hier van de klinieken. De talloze grotere en kleinere shoppingmalls hebben standaard een afdeling met alleen maar plastische chirurgie. Je loopt er net zo makkelijk binnen als bij de supermarkt. Prijslijsten hangen soms zelfs in de etalages. Omdat billen hier het schoonheidsideaal zijn, is dat het eerste dat de Braziliaanse vrouw aan zichzelf verandert als ze vindt dat haar bil niet ver genoeg naar achteren staat. Fatima’s dochter schreef laatst het totaalbedrag op om er, zoals ze dat noemt, als ‘een Barbie’ uit te zien. Met nog wat liposuctie op verschillende plekken erbij zou dat op nog geen vierduizend Amerikaanse dollar komen. “Maar gelukkig betaalt mijn vriend het voor me, anders moest ik nog jaren sparen,” zei ze er lachend bij.

De discussie die toen ontstond heb ik niet gewonnen, ik zeg het er maar direct bij. Ik ben van mening dat hij haar gewoon moet nemen zoals ze is, met kleine of grote borsten. Het gaat toch niet alleen om het uiterlijk? Zij vond het juist een teken van liefde dat hij haar borstoperatie betaalt. “Ik voel me lekkerder met grotere borsten. En welke man houdt er niet van grote borsten? Het mes snijdt dus aan twee kanten. We helpen elkaar.” Was haar conclusie. Ook al zijn de Brazilianen een zeer gelovig volk, ook mijn poging om de schepping, God en de natuur erbij te halen liep op niets uit. De godsdienst van de plastische chirurgie staat hier blijkbaar boven alles. “Het is toch een wonder dat dit kan?” was haar reactie en vervolgens liet ze haar nieuwe bh’s zien, speciaal aangeschaft voor haar toekomstige D-cup. Er is wel iets waar mijn oppas zich zorgen over maakt. Het wispelturige karakter van haar dochter. De relatie met haar vriend, die de operatie betaalt, is al talloze keren aan en weer uit gegaan. Er is nog ruim een week te gaan voor de operatie plaatsvindt en Fatima duimt dat haar dochter zich rustig houdt “Maak geen ruzie, tot je de borsten hebt, daarna zie je wel hoe het allemaal gaat’. Drukt ze haar dochter op het hart. Ik probeer me een voorstelling te maken wat er gebeurt als de relatie na de operatie uit zou gaan. Gaat haar vriend dan zeggen: “geef me mijn borsten terug?”

[uit de Ware Tijd, 07/02/2012]

  • RSS
  • Facebook
  • Twitter